Birthday

Boven: Mijn verjaardagscakejes die G. onverwacht langs kwam brengen.

In alle commotie van de situatie thuis haast vergeten om aandacht aan mijn verjaardag te besteden. Maar ik heb het natuurlijk wel een beetje gevierd. De avond voordat het allemaal mis ging (eigenlijk was het natuurlijk al langer mis, maar mijn ouders hebben goed toneel gespeeld) zijn we lekker uit eten gegaan met het gezin en Mr Morley. Heerlijk dim sum gegeten met z’n allen. Mijn verjaardagscadeautjes bestonden vooral uit kleine dingetjes. Her en der opgepikt zoals make-up spulletjes van mijn moeder bij de Bijenkorf. Een Etos cadeaubon van mijn huisgenoten (die ook werd besteed aan make-up :P) en een heel leuk spel van de ouders van Mr Morley (genaamd Black stories – heerlijk spel waarbij het niet zozeer om het winnen gaat, maar in groepsverband een moord oplossen. Ideaal voor iemand als mij, met mijn Ace Attorney verslaving :P). Verder op mijn werk nog getrakteerd op een Oreo taartje en vlaai en dat was het tot nu toe. Ik ga echt iets met vriendinnetjes opzetten wanneer het allemaal wat rustiger is, maar voorlopig staat mijn hoofd eerlijk gezegd niet zo naar grote feesten. Liever lig ik met Mars op het gras in haar achtertuin of eet ik met Mr Morley uitgebreid in de sushi bar. De weekenden thuis zijn over het algemeen zo slopend dat de werkdagen in Tilburg helemaal gebruikt worden aan het opladen. Stiekem ben ik ook wel blij dat ik dit weekend even in Tilburg moet blijven om te studeren en me voor te bereiden op mijn ziekenhuisonderzoek.

Kan iemand mij trouwens even vertellen wát je moet doen wanneer je ouders na 25 jaar huwelijk in een crisis komen? Want ik weet echt totaal niet waar ik mee bezig ben. Ik heb al geleerd dat je je eigen mening in ieder geval goed voor je moet houden. Want eerlijk gezegd, als Mr Morley bij mij zou flikken wat mijn vader mijn moeder aandoet, dan zou ik hem laten gaan. Correctie, ik zou hem waarschijnlijk met mach 5 de deur uitschoppen. Maar dat kan ik niet zeggen tegen mijn lieve moeder, die nog zoveel van mijn vader houdt dat ze hem, ondanks alle belachelijk en ook volstrekt onredelijke voorwaarden die hij stelt om het huwelijk aan te houden, toch niet kwijt wil. Dat is ook de chinese mentaliteit: red je huwelijk, koste wat kost. Maar aan de andere kant, mijn vader is ergens zeker wel een hele goede man. En waarschijnlijk kan je de visie van 3 jaartjes verkering ook niet vergelijken met de visie van 25 jaar huwelijk ;) Dus in die zin is het zeer verstandig van mij om mijn mond te houden en mijn moeder in het weekend voortdurend aan te horen en te ondersteunen. En geduldig te zijn. De situatie tijd te gunnen. Niet meteen ontwikkelingen en resultaat willen zien. Maar meer tips zijn uiteraard welkom ;)

Liefs!

ps: Ik heb net naar de wedstrijd gekeken natuurlijk. En ondanks de spannende ontwikkelingen in de tweede helft (en de 1-0 natuurlijk!), ga ik denk ik toch maar naar een ander land erbij zoeken om aan te kunnen juichen. Gewoon om de vermoeiende eerste helften en frustrerende momenten van Nederland te kunnen compenseren ^^  [plus ook dat we weer gescoord hebben met hulp van de tegenstander… aan de andere kant, maakt niet uit wát voor tactiek we gebruiken, als ie maar werkt toch :P)