Een behoorlijk ietwat instabiele video zegt wellicht meer dan duizend woorden.

Liefs!

Ik heb weer veel te veel te vertellen. Waar ik niet aan toe kwam omdat ik met mijn luie lichaam in de zon langs het zwembad lag te bakken.

Ten eerste: IK HEB MIJN HERKANSING VOOR BELASTINGHEFFING PARTICULIEREN B TOCH GEHAALD! Ik denk dat de docent me ergens misschien een beetje gematst heeft, maar het is een 6 geworden. Een prachtige 6. De mooiste 6 die ik ooit in mijn hele tijd op uni gehaald heb. En de euforie en ontlading die met die 6 meekwamen, versloegen de euforie die ik voelde toen ik een 8,5/9 voor mijn paper/presentatie voor omzetbelasting kreeg en de docenten zeiden dat ik “met kop en schouders boven de groep uitstak” en dat ze me wilden knuffelen. Niet dat het mijn streven is om zo laag mogelijk te scoren, maar het is zo heerlijk dat ik nu echt al mijn vakken gehaald heb.

Wat betekent dat ik nu hard kan werken aan mijn masterscriptie en dat ik dan gewoon afgestudeerd ben.

Over afstuderen gesproken, Mr Morley is afgestudeerd. Zijn studie in de minimale tijd van 4 jaar afronden én daarnaast nog fulltime werken terwijl hij zijn masterscriptie schrijft  is echt een klasseprestatie. Dat hij zo weinig tijd heeft gegeven aan die scriptie heeft hem echter wel een beetje de das omgedaan. Zijn presentatie was schitterend. Zijn beheersing van de engels terminologie is 100%, zijn powerpoint was gelikt in elkaar gezet en hij beantwoordde alle vragen echt perfect. Het enige minpunt was het schrijven. Ik krijg van hem altijd best veel complimenten over mijn schrijven als hij een paper van mij op spelfouten moet controleren en ik kan ook alvast aan toekomstige scriptie/paperschrijvers melden: lekker beknopt schrijven weegt zeker in je voordeel mee. De conclusies waarmee hij mee op de proppen was gekomen waren allemaal boeiend en goed. Alleen, hij was veel te uitgebreid in zijn uitleg en daardoor kregen de lezers een beetje het idee dat hij eromheen aan het draaien was. En daarom werd het een 7. Natuurlijk schraal, want meneer heeft voor al zijn tentamens wel zevenenhalven en achten gehaald. En het punt voor de scriptie is het laagste punt dat hij dit hele jaar gehaald heeft. Plus hij kan niet met een ‘honorable mention’ afstuderen, want ook al voldoet hij aan het gemiddelde, zijn scriptie had ook een 7,5 moeten zijn. Zuur, zuur. En hij had (en ik persoonlijk ook) zoiets van; nou als het alleen maar van mijn schrijven had afgehangen, had het me dan gezegd en dan had ik het gecorrigeerd. Daar ben je toch begeleidster voor? Maar ja, er is niks meer aan te doen. Dus punt :P. Ja, maar toch vind ik het wel heel.. NEE PUNT. Een 7 is trouwens ook heel erg prima hoor. Niks mis mee.

Het NK wielrennen was heel leuk. Ik moet eerlijk toegeven dat ik de VIP tent iets interessanter vond, aangezien ik net zo veel verstand heb van wielrennen als een nijlpaard van koorddansen. Maar ik vond het heel leuk om een keer mee te maken. Ik vond het heel leuk dat het bij mij in de buurt was. Ik vond het heel leuk dat een vriend van me mee heeft gedaan en goed heeft gereden en ik vond het heel leuk dat wij als VIP-gasten zijnde met auto’s een rondje achter de renners aan het parcours konden afrijden. Al met al was het ontzettend goed geregeld, prima om een keer te zien en heerlijk afzien in het zonnetje ^^

En hihi, ik weet nu ook exact wie Pieter Weening en Niki Terpstra zijn..

Tot slot, want dit stukje is al veel te lang: we zijn door! Totaal onverwacht (voor mij in ieder geval) hebben we Brazilië verslagen! (: Stiekem geloof ik wel dat het meer geluk dan kunde was, maar dat maakt me er niet minder blij om hoor. Waar ik ook heel blij om ben, is de monsterzege van Duitsland op Argentinië! Waarop ik door broertje meteen voor landverrader werd uitgemaakt. Ik ga zo maar even vragen waarom. Waarom moeten we voor Argentinië zijn? Heeft het iets met Maxima te maken?

Liefs!

Uit alle aankopen die ik vandaag heb gedaan, zijn dit toch wel mijn favorieten. Opgepikt voor de spotprijs van € 25,= bij Tango! En ze passen bij mijn website.. niet geheel onbelangrijk ;)

Het Eindhoven dagje met A. was geslaagd. Het enige nadeel was dat er weer eens spoorwegwerkzaamheden waren en we een uur(!) in een bus moesten zitten. Dat was op zich nog wel te overzien, ware het niet dat we ook nog een half uur in Sittard moesten wachten in de brandende zon. Daar heb ik me opnieuw kunnen verbazen over de asocialiteit en de onverdraagzaamheid van sommige mensen. Mensen die anderen opzij beuken om voor te kruipen, mensen die ruzie gaan zoeken. Een vrouw met een hoofddoekje was blijkbaar voor aan het kruipen onder het nom van “als iedereen het doet, kan ik het ook”. Een langharige man was het daar dus niet mee eens en sprak haar erop aan. En het aardde in (I kid you not) een dikke ruzie die eindigde met de veronderstelling van de vrouw dat zij gediscrimineerd werd omdat zij een hoofddoek droeg en “dus een makkelijk doelwit” was. Nou vraag ik je… Wat een cliché. Het was 30+ graden. Stel je niet zo aan en blijf braaf wachten! Kwam ook nog bij dat het veteranendag was vandaag en geloof me: alle illusies over lieve, bejaarde omaatjes en opaatjes zijn flink weggeslagen. Bejaarden zijn haast nog asocialer dan hun jongere medemens! Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. Met een gezicht als onweer werken ze zich met hun ellebogen naar voren de rij door. Tuurlijk snap ik het ergens ook wel een beetje, want die arme beentjes kunnen maar een beperkte tijd staan natuurlijk. Maar als je het op kan brengen om de uren in de hitte naar Ilse de Lange te luisteren, dan kan je ook best wel een half uurtje stil braaf in een rijtje blijven staan. Vind ik. Maar ja, dat heb ik natuurlijk niet gezegd, uit respect voor de ouderen etcetera. Toen we echter al die gekke mensen achter ons hadden gelaten en in Eindhoven waren beland, werd het pas echt leuk (want ja, bejaarden en etnische minderheden achter hun rug om uitlachen is natuurlijk dolle pret, maar shoppen is leuker ;)). Eerst geluncht op het terras, daarna gewinkeld. We waren op tijd gestopt, zodat we met ons Blokker kaartje door konden reizen naar Tilburg, waar ik A. na 4 jaar ein-de-lijk mijn kamer heb getoond (ze vond hem ‘knus’. Zou ik ook zeggen als ik al een eigen huis had :P Waar ik wel heel blij mee was, was haar opmerking dat het huis zo schoon was- dat schijnt nogal een unicum te zijn in studentenwoningen). Daarna lekker in Tilburg avondgegeten en terug de rit naar huis gemaakt die wederom deels bestond uit busvervoer, maar gelukkig een stuk rustiger en gemoedelijker verliep.

Nu ga ik snel weer maken dat ik vroeg in bed lig want morgen NK wielrennen!

Maar eerst wat mooi-weer picca’s:

Liefs!