Category Archives: Werk

Werk

Random

02/16/2012 – 10:44 pm

Mijn digitale camera is al lang en breed in de camera hemel. Dus ik droom van een spiegelreflex camera en vermaak jullie ondertussen met twee leuke berichtjes uit mijn inbox:

Berichtje 1:
Bij het bedrijf waar ik werk, kun je gebruik maken van een lease regeling. Simpelweg betekent dit dat je gebruik kan maken van een zogenoemd mobiliteitsbudget dat je kan aanwenden om een auto van te ‘lenen’. Een van de grote voordelen van zo’n leaseregeling is (naast het feit dat je niet bibberend en zwetend in de garage staat te hopen dat de kosten niet de pan uit rijzen als jouw auto panne heeft)  dat je nooit in een echt oude auto zal rijden. Als je een van de geluksvogels bent met een contract voor onbepaalde tijd kun je zelfs naar de dealer gaan en daar een splinternieuwe auto kiezen die je dan vijf jaar rondrijdt (ik zou persoonlijk een hele coole auto kiezen die ik never nooit nieuw zou kunnen kopen, zoals een Minicooper). Maar ook wij ‘stumpers’ in de poolregeling zullen niet snel in een auto komen die ouder is dan vijf jaar. Toen ik in september 2011 voltijd in dienst trad, heb ik een maandje gewacht totdat er een Fiat 500 vrij kwam. Deze 500 was in 2008 als poolauto gaan rijden, dus ik kreeg dinsdag een telefoontje van de leasecoördinator dat ik hem moest inruilen tegen een jongere 500 (die overigens identiek is aan mijn oude. Hij rijdt alleen als een totaal andere auto, zelfs de handrem is anders! Dat vind ik zo bizar..). En dat ruilen ging allemaal zo makkelijk, zo casual. Of ik de auto nou heel of afgeragd afgeleverd zou hebben, dat luistert allemaal niet zo nauw als ik onderstaande bevestigingsmail van de leasecoördinator moet geloven… ;)

Van: G.  
Verzonden: dinsdag 14 februari 2012 13:43
Aan: Louise
Onderwerp: wisseling Fiat 500
Beste Louise,
Hierbij mail ik zoals afgesproken het innameformulier voor de leaseauto.
Wil je de auto zo compleet mogelijk inleveren en dit formulier invullen en meegeven
aan de chauffeur?
DE PIN code van de “nieuwe” 500 is XXXXXXX
Bij voorbaat dank.
Met vriendelijke groet,
G.
Leasecoördinator
Tel: weggecensureerd
g@bedrijf.nl
Save paper - do you really need to print this?

Overigens zitten er niet alleen maar 500-jes in de pool hoor, er zitten ook grotere auto’s in, zoals de Peugeot 207. Maar ik vind het zo’n leuk ding en nu ik hem heb zit iedereen die hem ziet tegen mij te “O het is echt een autootje voor jou”-en, dus het was gewoon meant to be dat er toevallig weer een 500 in de pool zat op het moment dat ik mijn auto moest inleveren! (dat, of G. heeft de ruil gewoon lopen uitstellen zodat ik een zelfde auto kan blijven rijden ^^)

Berichtje 2: 

Van: J.
Verzonden: maandag 13 februari 2012 16:51
Aan: Louise Lam
CC: M.; M.; J.
Onderwerp: scriptie
Hallo Louise,
Ik ben één van je collega’s in A., meer in het bijzonder een btw-collega. Ik heb
toevallig dit weekend je masterscriptie over vouchers gelezen en ik wou je bij deze
even complimenteren! Ik vond het een erg goed geschreven scriptie.
Ik heb van M. begrepen dat je inmiddels bij het juniorenoverleg zit van de btw-groep.
Dat is wat mij betreft een goede zaak!
Met vriendelijke groet/ Kind regards,
J.
Manager VAT
Tel: +31 00
GSM: +3100
J.@bedrijf.nl
Save paper - do you really need to print this?

Vergeet het feit dat iemand zo gek is om in zijn vrije weekend de scriptie van een totaal onbekende op Google te zoeken, laat staan het te lezen! Hij vond het goed! (En deze persoon is nogal een autoriteit op het gebied van de omzetbelasting binnen het bedrijf) Natuurlijk wist ik diep van binnen wel al dat ik een goede scriptie heb geschreven. Potverdrie, ik heb een 8,5 gekregen van twee mensen die zo vreselijk kritisch zijn en zo gierig met het weggeven van hoge cijfers dat je haast gaat denken dat ze ontslagen worden als ze aan iemand hoger dan een 7 geven. Maar stiekem is dit nog een veel grotere rush. Een willekeurige derde die de moeite neemt om te zeggen dat je een goed verhaal in elkaar hebt gedraaid. Erkenning! Muahaha! 

Overigens is het wel keihard werken.. ze zeggen work hard play hard, maar ik ben al blij als ik de energie op kan brengen om 2x per week naar de sportschool te gaan :’) Voor stappen heb ik echt geen puf. Mijn weekenden daarentegen prop ik zo vol met vriendinnen dat ik niet echt kan bijkomen. Zelfs al regel ik een bejaardenprogramma, waarbij we om half 7 weer thuis zijn en om 11 uur klaar voor bed (Bed is  mijn grootste vriend tegenwoordig). Maar het is het mij wel waard. Ik krijg er veel voor terug en hoe gek het ook klinkt, ik krijg energie van mijn werk. Ik heb ontzettend leuke collega’s, zowel in Dordrecht als in Rotterdam. Het werk is heel erg leuk en met vlagen behoorlijk uitdagend. En er zijn zeker genoeg momenten waarop ik er oprecht van geniet. Ik ben niet in het zwarte gat gevallen na mijn afstuderen! Phew! 

Maar mijn grootste bron van rust en vreugde is natuurlijk mijn vriendje ;) Die mij haast beter kent dan ik mijzelf ken. Zo heeft hij mij in december voorgesteld aan Scrabble en mij twee weken geleden voorgesteld aan Wordfeud door het op zijn telefoon te installeren (want een Blackberry biedt ontzettend veel fun, maar geen Wordfeud). En het is een succes, ik hou wel van woordjes leggen. Dus heel soms ontvangt hij van die malle Whatsapp-jes van mij:

Ik: Heeft Ellen nog gereageerd op Wordfeud?
Hij: Ik ga kijken!
Ik: Oke, ik had namelijk al een woord voor haar klaarliggen!
Hij: Nee niet gereageerd, maar Hartvrouwtje heeft wel gezet.
Ik: Nee, die is niet interessant. Die ligt al te ver achter :P Maar het woord voor Ellen staat ergens linksboven! Veel punten!
Hij: Oké! Ik ga slapen! 

Arme boyfriend. Hij is een enabler ;) Ik speel trouwens niet om te winnen, dat doe ik in de meeste gevallen ook niet, omdat ik blijkbaar een van de weinige zielen op de wereld ben die geen gebruik maakt van online hulp. Natuurlijk wil ik soms wel foetelen en dingen uitproberen met de letters die ik heb, maar ik ben niet geduldig of sluw genoeg om rijtjes woorden af te gaan om te kijken of eentje mij veel punten op kan leveren. Bovendien begin ik nu alweer een beetje af te kicken op Wordfeud. Geef mij maar ouderwets Scrabble met thee en koekjes!

xx Lo

Permalink | Comments (3)
Personal Werk

And back…

12/17/2011 – 6:02 pm

Ik ben weer online! Het is echt een gekkenhuis geweest de laatste tijd. Maar nu, op de valreep voor kerst, begin ik dan eindelijk een beetje bij te raken op mijn leven dat er zomaar even zonder mij vandoor leek te gaan. Als ik kijk naar de dingen die ik in augustus deed vlak voor mijn afstuderen (toen ik nog heerlijk onwetend ploeterde op mijn scriptie, denkend dat afstuderen de finish was en dat ik daarna lekker kon relaxen [ha-ha]) en de dingen die ik nu doe, sta ik er echt een beetje versteld van hoe een leven in vier maanden meer kan veranderen dan in vier jaar tijd. Maar laat ik jullie (de lezers die ik nog heb tenminste :’)) eens bijpraten, zodat jullie ook weten waar al dat gebrabbel van mij op slaat.

Verhuizen = dingen kwijtraken die je dierbaar zijn (vooral als je zo’n sloddervos bent als ik) 

Ik ben dus verhuisd. En verhuizen op zich is al een heel gedoe heb ik gemerkt, wat je zeker niet moet onderschatten. Zeker als het niet zomaar even een kwestie is van je spullen van de ene woning naar de andere verrijden, maar er ook nog daadwerkelijk geklust moet worden. In 4 maanden tijd heb ik nieuwe werelden aan bewondering en genegenheid voor mijn schoonfamilie verkend, simpelweg omdat de vader van mijn vriend, welke Abraham onlangs heeft gezien, wekenlang in zijn vrije weekenden samen met mijn vriend en zijn broertje op zijn knieën in mijn appartement heeft liggen zwoegen om mijn laminaat te leggen. En zijn vrouw heeft bij mij ‘ingebroken’ om mijn slaapkamer opnieuw te behangen omdat ik dat hysterische blauwe behang met patroon dat de vorige bewoners hadden niet kon verdragen en iets wilde wat meer Spartaans was. Vervolgens hebben zij mijn wasmachine en fornuis besteld en zelfs nog in mijn appartement zitten wachten totdat de wasmachine bezorgd werd. Zonder hun hulp en die van mijn ouders en broertje – en ik kan dit niet vaak genoeg bedrukken, ook niet tegen hun – zou ik nu nog steeds op een betonnen vloer moeten slapen. En niet kunnen koken. Of wassen.

Wat er nu nog moet gebeuren:

  • De bank – reeds besteld, wordt begin februari bezorgd.
  • Een salontafel – reeds besteld, wordt rond maart bezorgd.
  • Een pas regelen voor de milieustraat – mag ik 5 januari ophalen. 
  • Een ombouw voor de verwarming kopen.
  • Geheel aankleden met lijstjes en schilderijen en spiegels.
  • Twee lampen ophangen.
  • Het hangertje vinden dat ik van mijn vriendinnen voor mijn afstuderen heb gekregen.
  • Ruzie maken met Grontmij over de rioollucht die uit mijn doucheput komt – ik heb nu al drie keer gebeld en ik word steeds van het kastje naar de muur gestuurd. Ik ben er gewoon zo slecht in om boos te worden aan de telefoon. Maar maandag, heb ik mezelf voorgenomen, dan ga ik bellen en dan gaan ze eens wat beleven! 
Maar belangrijkste is natuurlijk dat ik er nu woon. Ik heb een bed (geen bank, maar een logeerbed doet nu dienst als bank) en warm water en een heel leuk kleed in de woonkamer. En al die andere kleine dingetjes komen vanzelf wel goed.

Carriere maken = hard werken en veel nieuwe mensen ontmoeten

Niet dat ik al bezig ben met carrière maken hoor. Ik werk nu 5 dagen per week in Dordrecht, van 8 tot 17 en het bevalt me eigenlijk prima. Zo prima zelfs, dat ik zelfs geen vrij gevraagd heb tussen kerst en nieuwjaar, terwijl de kerstvakantie op de universiteit altijd mijn favoriete vakantie was. Ik werk nu op de algemene fiscale praktijk, wat betekent dat ik van alles wat meekrijg. Een beetje vennootschapsbelasting, inkomstenbelasting, erf- en schenkrecht en natuurlijk ook loonheffing en omzetbelasting. Over twee jaar gaat de omzetbelasting-specialist van onze afdeling echter met pensioen, dus de partner heeft mij gevraagd of het mij leuk leek om wat meer met omzetbelasting te gaan doen, aangezien ik op een omzetbelasting-onderwerp ben afgestudeerd. Met een wildenthousiaste Louise is hij vervolgens naar de afdeling omzetbelasting in Rotterdam gegaan en nu is de afspraak dat ik vanaf januari 2012 een dag per week in Rotterdam omzetbelasting ga doen. Ik krijg ook de omzetbelasting tijdschriften thuis gestuurd (de btw-bulletin en de btw-brief, zegt jullie vast niets, maar het zijn echt goede tijdschriften!) en ik mag mee op de omzetbelasting cursussen hoera! Wat stiekem ook extra leuk is, want een goede vriendin van mij zit ook op de afdeling omzetbelasting van hetzelfde bedrijf, alleen dan op de vestiging in Tilburg, maar de cursussen zijn landelijk dus dan zien we elkaar toch. Driemaal hoera!

Omzetbelasting is trouwens wat wij allemaal betalen zodra we iets kopen. Dat is meestal een tarief van 19% op de ‘netto’-prijs, behalve bij eten, dan is het meestal 6%. We staan er misschien niet allemaal bij stil dat het gebeurt, omdat de omzetbelasting al in de totaalprijs is inbegrepen. Maar denk bijvoorbeeld eens aan landen die niet aan omzetbelasting doen en waar je dus maar € 40 kwijt zal zijn aan een truitje waar wij in Nederland € 47,60 voor moeten betalen. Bij nader inzien, denk daar maar niet teveel aan, want dat is misschien te deprimerend. En volgens mij doen alle landen in Europa wel aan omzetbelasting, dus gaat mijn vergelijking ook niet op. (Hoe vaak kan je het woord ‘omzetbelasting’ in een paragraaf proppen…)

Nieuwe baan, nieuwe opleiding

En tot slot ben ik gestart met een nieuwe opleiding. NOB, de meest prestigieuze en dure opleiding die ik ooit in mijn hele leven ga volgen. Volledig gefinancierd door BDO (het bedrijf waar ik werk). We hadden afgelopen dinsdag onze eerste introductiedag in het Koninklijk Instituut voor de Tropen te Amsterdam en zoals altijd als ik in Amsterdam ben, was ik waanzinnig verdwaald. Gelukkig was ik op tijd van huis vertrokken en zijn Amsterdammers over het algemeen heel aardig en nooit te beroerd om je de weg te wijzen.

NOB is vergelijkbaar met de NOVA (voor de advocaat-stagiares onder ons). Het is een beroepsopleiding. Zodra ik die voltooid heb, mag ik mezelf officieel ‘belastingadviseur’  noemen. Wat ik erg leuk vind aan de NOB, is dat je ook mensen van andere kantoren ontmoet. En dat het dus een goede gelegenheid is om mijn studievriendinnen weer te zien. Sommigen zijn nog niet afgestudeerd, die moeten nog een maandje. Maar drie anderen zijn tegelijk met mij aan de NOB-opleiding begonnen en vooral met zo’n intro-dag is dat natuurlijk dolle pret.

Wat een lange blog weer… Maar ik moest dus eerst even al die nieuwe indrukken verwerken (en een internet-abonnement afsluiten in mijn nieuwe flat), voordat ik ze kon omzetten in woorden. Ik ben vooral ontzettend blij dat ik nu lekker voor de kerstdagen ben gesetteld, zodat ik familie en vrienden kan uitnodigen. (ik ben namelijk ook nogal kneuterig, vooral in de decembermaand :P)

Nu ga ik weer rennen, ik heb net roti gemaakt samen met mijn vader en straks ga ik met vriendinnen naar een taartworkshop jum!
Wat mij ook op een mooie andere theorie brengt:

Je weet dat je verhuis-stress hebt, wanneer je leeft op ongezond eten, niet sport en toch 2 kilo afvalt!

Dat was hem weer. Doei!

xx Lo 
Permalink | Comments (5)