Het weblog van Louise

Sneeuw en the Hunger Games

Lulu Mae — Sun, 05 Feb 2012 17:26:52 +0000

Vrijdagavond verliet ik het warme huis van de ouders van boyfriend om de lange, gladde tocht zonder winterbanden naar Tilburg te maken. Afgezien van het feit dat ik heel langzaam moest rijden, zelfs op sommige stukken snelweg en ik bijna een botsing had veroorzaakt bij een stoplicht in Tilburg (mijn auto gleed vrolijk door terwijl ik onderhand de rem al helemaal had ingeduwd. Dat is heel bizar en helemaal niet leuk om opeens zo weinig controle te hebben. Ik kwam op ongeveer 10 cm afstand van mijn voorganger tot stilstand. De man in de auto voor me had niks door, maar ik ging helemaal door het dak in mijn Fiat 500). Vervolgens viel ik bij het uitstappen op de grond tot grote hilariteit van mijn medepassagiers. Maar het moge duidelijk zijn dat niks mij ervan kon weerhouden om de verjaardag van mijn vriendinnetje G. te gaan vieren ;) Het was ontzettend gezellig en het werd ook behoorlijk laat. Dus toen ik van drie verschillende kanten benaderd werd om de nacht bij hen in Tilburg door te brengen, werd ik wel in de verleiding gebracht. Uiteindelijk heb ik toch besloten om wel naar huis te rijden en daar was ik achteraf heel blij om. Ik en de andere automobilisten reden door gigantische mistwolken, in een apart gelig licht dat van de straatlampen afkomstig was. Dat licht zag er heel sprookjesachtig uit. Met zo’n schitterend uitzicht duurde de terugreis voor mijn gevoel dan ook helemaal niet lang. (ik zou er een foto van gemaakt hebben, maar mijn camera -die ik al heb sinds 2006- heeft de geest gegeven. Dus foto’s van mijn appartement komen er ook nog aan! Eerst een nieuwe camera scoren ;))

Ik heb the Hunger Games ook uitgelezen. Ik heb ongeveer 2 weken over 3 boeken gedaan, wat betekent dat ik ieder vrij moment lezend heb doorgebracht. De eerste paar hoofdstukken van deel 1 beginnen met de beschrijving van de uitgangssituatie. De hoofdpersonages leven in een verre toekomst op planeet aarde (ik denk dat het planeet aarde is). De levensstijl van de mensen vertoont geen tot weinig gelijkenissen met onze tijd. Dit alles wordt beschreven, de hoofdpersonen worden voorgesteld en daarna kan het twee kanten op. Of je denkt “wat een ongeloofwaardige kul allemaal” en legt het boek weg (dit deed de boyfriend toen ik het verhaal aan hem beschreef). Of je leest door. En als je doorleest, dan ben je in voor een wilde rit. Het is sterk geschreven en er wordt niet gepamperd. Doordat het ook vanuit het ik-perspectief verteld wordt en de heldin heel interessant is, werd ik meegezogen in haar beleving, waardoor alle (soms traumatische) gebeurtenissen ook intenser op mij afkwamen. Als een goed verhaal alleen niet voldoende voor je is, dan nog staan de boeken garant voor een onrustige nachtrust. Want if anything, het geeft zeker weten stof tot nadenken. Het is een echte aanrader wat mij betreft. Ik zou de boeken, als dat gaat, wel in het engels lezen :)

En nu ga ik het weekend afsluiten zoals ik het ook ben begonnen; op de bank bij de ouders van boyfriend! Wees veilig allemaal!

xx Lo

The weekend

Lulu Mae — Fri, 20 Jan 2012 21:47:27 +0000

Ik heb een hele werkweek nodig gehad om bij te komen van afgelopen weekend.. (en nog ben ik niet bijgekomen, want mijn werkweken zijn vrij pittig, zeker als ik ‘s avonds ook nog vriendinnetjes uitnodig, met mijn vriendje ga sporten en vrijdag, vandaag dus, een congres heb gehad). Van vrijdagavond tot en met zondagavond, een uur of vijf ‘smiddags, kwam een vriendinnetjes, Mars, uit Limburg logeren. We doen tijdens zulke ‘piamafeestjes’ heerlijk low key. Soms gaan we stappen, maar meestal (en ook afgelopen weekend) slaan we vrijdagavond massaal boodschappen in, gaan we zaterdagmiddag onze bankpassen flink vermoeien tijdens een grote shopsessie (deze keer in Rotterdam) maken we zaterdagavond lasagne (soms ook met een zelfgemaakte pizza als we heel ambitieus zijn, a.k.a. zeer hongerig) om vervolgens tot 3 uur in de ochtend voor de televisie te zitten met films terwijl we een dappere poging doen om in een suikercoma te raken met gigantische hoeveelheden snoep en Croky bolognese chips. Zondag slapen we uit tot 12 uur in de middag (zij slaapt uit en ik lees urenlang een boek in bed.. heerlijk!) en ontbijten daarna met eieren, croissants en warme broodjes uit de oven. Tijdens zulke weekenden kletsen we uiteraard ook ontzettend veel, over van alles en nog wat.

Ik en Mars gaan heel ver terug. We kennen elkaar al sinds mijn 7e, toen we samen op scouting zaten en vanaf mijn 9e zijn we vriendinnen. Het voordeel aan zulke lange vriendschappen, vind ik, is doordat je samen opgroeit, je elkaar ook door en door kent. Het is niet erg dat Mars en ik elkaar al maanden niet gezien of gesproken hebben (behalve dan op whats app). Want zodra ze bij me in de auto stapt, is het net alsof we elkaar vijf minuten geleden nog voor het laatst hebben gezien. Naast Mars hoort nog een andere vriendin bij ons kliekje, Moon. We noemen elkaar de drie musketiers en als we samen zijn is het altijd lachen, gieren, brullen. Dit is een vriendschap die ik echt koester en zonder deze twee meiden zou mijn leven echt minder compleet zijn.

Maar zelfs de meest geweldige relaties kennen zo hun nadelen. Zo is Mars een echte Twilight-fan geworden. Ik heb dus heel hard geprobeerd om mijn vooroordelen aan de kant te zetten, maar ook het kijken van deel 1,2 en 3 heeft mij eigenlijk alleen maar in de overtuiging gesterkt dat deel 4 niet de moeite waard is. Ongelooflijk hoe zo’n filmreeks met zo weinig diepgang zoveel prijzen kan winnen…

Ach, eigenlijk moet ik niet zo hypocriet doen. Ik heb afgelopen zaterdag de hele jeugdafdeling van de Selexyz in Rotterdam afgestruind op zoek naar ‘Crossed‘, van Ally Condie. Crossed is het vervolg op Matched en yes, het gaat ook over bakvis-liefde en zwoele blikken en ik kan wel beweren dat het ‘Big brother’-element in het verhaal mij heel erg aanspreekt (stel je eens een wereld voor waarin anderen voor je bepalen wie jouw mate for life zal zijn, waarin je dromen geregistreerd worden en waarin ze ervoor zorgen dat je op exact je 80e verjaardag sterft, doordat de overheid gif in je eten doet), maar eigenlijk wil ik gewoon weten of Celia nu voor Xander of Ky gaat kiezen…

En toen ik toch bezig was, heb ik ook maar meteen Inheritance gekocht van Christopher Paolini. In 2006 pikte ik Eragorn op in een boekwinkeltje in San Francisco voor ongeveer 4 dollar. Ik wilde een nieuw genre uitproberen en de achterflap sprak mij wel aan. Ik weet nog dat ik boek 1 fantastisch vond, dat ik er weken over heb lopen dwepen (maar het er nog met niemand echt over kon hebben, omdat de hype in Nederland nog niet was aangeslagen). Sindsdien zijn we alweer drie boeken verder en ik vind de reeks eerlijk gezegd steeds slechter en langdradiger worden, maar ik ben nu eenmaal zover gekomen, nu maak ik het ook af.. nadat ik het boek door mijn broertje heb laten lezen. Want de boyfriend heeft weer allemaal top-boeken voor mij besteld op Amazon.com die volgende week moeten binnenkomen…

Het was mij eigenlijk alleen maar om The Hunger Games-trilogie te doen. Maar in verband met gratis verzendkosten (en ook om te laten zien dat ik heus wel -redelijk- volwassen boeken kan lezen), heb ik de andere twee ook besteld. Dolletjes!

xx Lo

So that was christmas..

Lulu Mae — Thu, 29 Dec 2011 23:53:32 +0000

De duurste impuls aankoop van het jaar. Maar hij is het waard. Ik zag hem liggen in de V&D en het was liefde op het eerste gezicht (: We hebben elkaar natuurlijk heel erg verwend met cadeautjes onderling, maar dit was er echt eentje van mij voor mij!

Mijn ouders en broertje kwamen op eerste kerstdag gezellig langs! Terwijl ik met mijn ouders in de keuken stond te bakken, nam boyfriend gewoon de Playstation mee om met mijn broertje te gamen (= Hier zien jullie ook mijn woonkamer. Het is een lekkere bende (komt deels door het bezoek), maar gelukkig staat de televisie al helemaal aangesloten :’)

En hier is het resultaat van ons gesloof! Even tussen haakjes, we hadden twee schalen pastei gemaakt, maar we hebben er maar eentje opgekregen met ons allen. Gelukkig kwam een vriendin van me afgelopen dinsdag eten, maar zelfs met haar hulp heb ik deze week 3x pastei gegeten :’)

Dit is bij het vriendje thuis. Zijn moeder maakt ieder jaar de mooiste kerstukjes. Ik heb dit jaar ook een heel mooi kerststukje van een vriendin gekregen, als een soort van housewarming gift. Maar daar heb ik nog geen foto van gemaakt.

Dit is de tafel op kerstavond, toen ik roti ging maken voor het vriendje en zijn ouders en broertje en zusje. Roti is niet bepaald een kerstmaaltijd, maar het is wel lekker ;).

Het broertje van mijn vriend had scrabble gekocht (de originele scrabble is blijkbaar overal uitverkocht dankzij Wordfeud, maar ze hadden nog een trick-scrabble). Ik had nog nooit van mijn leven gescrabbeld, maar ik wist me prima te redden dankzij mijn grote (ahem, vooral flauwe) woordenschat :P Ik speel (en win) heel gemeen door suffe woorden neer te zetten op plekken waar je veel punten krijgt, zodat ik het voor iedereen verpest :P Scrabble met mijn vriendjes familie lijkt heel erg op Monopoly met mijn vriendjes familie. Veel armgezwaai, geschreeuw en commentaar op elkaars handelingen :P Alleen wordt bij scrabble ook nog eens driftig in het woordenboek gebladerd om elkaars woorden te controleren. Vinden jullie sexy een woord?

Het was een heerlijke kerst. En in aanloop naar 2012 wens ik iedereen alvast een hele fijne jaarwisseling! Tot volgend jaar!!

xx Lo

And back…

Lulu Mae — Sat, 17 Dec 2011 16:02:13 +0000

Ik ben weer online! Het is echt een gekkenhuis geweest de laatste tijd. Maar nu, op de valreep voor kerst, begin ik dan eindelijk een beetje bij te raken op mijn leven dat er zomaar even zonder mij vandoor leek te gaan. Als ik kijk naar de dingen die ik in augustus deed vlak voor mijn afstuderen (toen ik nog heerlijk onwetend ploeterde op mijn scriptie, denkend dat afstuderen de finish was en dat ik daarna lekker kon relaxen [ha-ha]) en de dingen die ik nu doe, sta ik er echt een beetje versteld van hoe een leven in vier maanden meer kan veranderen dan in vier jaar tijd. Maar laat ik jullie (de lezers die ik nog heb tenminste :’)) eens bijpraten, zodat jullie ook weten waar al dat gebrabbel van mij op slaat.

Verhuizen = dingen kwijtraken die je dierbaar zijn (vooral als je zo’n sloddervos bent als ik)

Ik ben dus verhuisd. En verhuizen op zich is al een heel gedoe heb ik gemerkt, wat je zeker niet moet onderschatten. Zeker als het niet zomaar even een kwestie is van je spullen van de ene woning naar de andere verrijden, maar er ook nog daadwerkelijk geklust moet worden. In 4 maanden tijd heb ik nieuwe werelden aan bewondering en genegenheid voor mijn schoonfamilie verkend, simpelweg omdat de vader van mijn vriend, welke Abraham onlangs heeft gezien, wekenlang in zijn vrije weekenden samen met mijn vriend en zijn broertje op zijn knieën in mijn appartement heeft liggen zwoegen om mijn laminaat te leggen. En zijn vrouw heeft bij mij ‘ingebroken’ om mijn slaapkamer opnieuw te behangen omdat ik dat hysterische blauwe behang met patroon dat de vorige bewoners hadden niet kon verdragen en iets wilde wat meer Spartaans was. Vervolgens hebben zij mijn wasmachine en fornuis besteld en zelfs nog in mijn appartement zitten wachten totdat de wasmachine bezorgd werd. Zonder hun hulp en die van mijn ouders en broertje – en ik kan dit niet vaak genoeg bedrukken, ook niet tegen hun – zou ik nu nog steeds op een betonnen vloer moeten slapen. En niet kunnen koken. Of wassen.

Wat er nu nog moet gebeuren:

De bank – reeds besteld, wordt begin februari bezorgd.
Een salontafel – reeds besteld, wordt rond maart bezorgd.
Een pas regelen voor de milieustraat – mag ik 5 januari ophalen.
Een ombouw voor de verwarming kopen.
Geheel aankleden met lijstjes en schilderijen en spiegels.
Twee lampen ophangen.
Het hangertje vinden dat ik van mijn vriendinnen voor mijn afstuderen heb gekregen.
Ruzie maken met Grontmij over de rioollucht die uit mijn doucheput komt – ik heb nu al drie keer gebeld en ik word steeds van het kastje naar de muur gestuurd. Ik ben er gewoon zo slecht in om boos te worden aan de telefoon. Maar maandag, heb ik mezelf voorgenomen, dan ga ik bellen en dan gaan ze eens wat beleven!

Maar belangrijkste is natuurlijk dat ik er nu woon. Ik heb een bed (geen bank, maar een logeerbed doet nu dienst als bank) en warm water en een heel leuk kleed in de woonkamer. En al die andere kleine dingetjes komen vanzelf wel goed.

Carriere maken = hard werken en veel nieuwe mensen ontmoeten

Niet dat ik al bezig ben met carrière maken hoor. Ik werk nu 5 dagen per week in Dordrecht, van 8 tot 17 en het bevalt me eigenlijk prima. Zo prima zelfs, dat ik zelfs geen vrij gevraagd heb tussen kerst en nieuwjaar, terwijl de kerstvakantie op de universiteit altijd mijn favoriete vakantie was. Ik werk nu op de algemene fiscale praktijk, wat betekent dat ik van alles wat meekrijg. Een beetje vennootschapsbelasting, inkomstenbelasting, erf- en schenkrecht en natuurlijk ook loonheffing en omzetbelasting. Over twee jaar gaat de omzetbelasting-specialist van onze afdeling echter met pensioen, dus de partner heeft mij gevraagd of het mij leuk leek om wat meer met omzetbelasting te gaan doen, aangezien ik op een omzetbelasting-onderwerp ben afgestudeerd. Met een wildenthousiaste Louise is hij vervolgens naar de afdeling omzetbelasting in Rotterdam gegaan en nu is de afspraak dat ik vanaf januari 2012 een dag per week in Rotterdam omzetbelasting ga doen. Ik krijg ook de omzetbelasting tijdschriften thuis gestuurd (de btw-bulletin en de btw-brief, zegt jullie vast niets, maar het zijn echt goede tijdschriften!) en ik mag mee op de omzetbelasting cursussen hoera! Wat stiekem ook extra leuk is, want een goede vriendin van mij zit ook op de afdeling omzetbelasting van hetzelfde bedrijf, alleen dan op de vestiging in Tilburg, maar de cursussen zijn landelijk dus dan zien we elkaar toch. Driemaal hoera!

Omzetbelasting is trouwens wat wij allemaal betalen zodra we iets kopen. Dat is meestal een tarief van 19% op de ‘netto’-prijs, behalve bij eten, dan is het meestal 6%. We staan er misschien niet allemaal bij stil dat het gebeurt, omdat de omzetbelasting al in de totaalprijs is inbegrepen. Maar denk bijvoorbeeld eens aan landen die niet aan omzetbelasting doen en waar je dus maar € 40 kwijt zal zijn aan een truitje waar wij in Nederland € 47,60 voor moeten betalen. Bij nader inzien, denk daar maar niet teveel aan, want dat is misschien te deprimerend. En volgens mij doen alle landen in Europa wel aan omzetbelasting, dus gaat mijn vergelijking ook niet op. (Hoe vaak kan je het woord ‘omzetbelasting’ in een paragraaf proppen…)

Nieuwe baan, nieuwe opleiding

En tot slot ben ik gestart met een nieuwe opleiding. NOB, de meest prestigieuze en dure opleiding die ik ooit in mijn hele leven ga volgen. Volledig gefinancierd door BDO (het bedrijf waar ik werk). We hadden afgelopen dinsdag onze eerste introductiedag in het Koninklijk Instituut voor de Tropen te Amsterdam en zoals altijd als ik in Amsterdam ben, was ik waanzinnig verdwaald. Gelukkig was ik op tijd van huis vertrokken en zijn Amsterdammers over het algemeen heel aardig en nooit te beroerd om je de weg te wijzen.

NOB is vergelijkbaar met de NOVA (voor de advocaat-stagiares onder ons). Het is een beroepsopleiding. Zodra ik die voltooid heb, mag ik mezelf officieel ‘belastingadviseur’ noemen. Wat ik erg leuk vind aan de NOB, is dat je ook mensen van andere kantoren ontmoet. En dat het dus een goede gelegenheid is om mijn studievriendinnen weer te zien. Sommigen zijn nog niet afgestudeerd, die moeten nog een maandje. Maar drie anderen zijn tegelijk met mij aan de NOB-opleiding begonnen en vooral met zo’n intro-dag is dat natuurlijk dolle pret.

Wat een lange blog weer… Maar ik moest dus eerst even al die nieuwe indrukken verwerken (en een internet-abonnement afsluiten in mijn nieuwe flat), voordat ik ze kon omzetten in woorden. Ik ben vooral ontzettend blij dat ik nu lekker voor de kerstdagen ben gesetteld, zodat ik familie en vrienden kan uitnodigen. (ik ben namelijk ook nogal kneuterig, vooral in de decembermaand :P)

Nu ga ik weer rennen, ik heb net roti gemaakt samen met mijn vader en straks ga ik met vriendinnen naar een taartworkshop jum!

Wat mij ook op een mooie andere theorie brengt:

Je weet dat je verhuis-stress hebt, wanneer je leeft op ongezond eten, niet sport en toch 2 kilo afvalt!

Dat was hem weer. Doei!

xx Lo