Ik ben weer online! Het is echt een gekkenhuis geweest de laatste tijd. Maar nu, op de valreep voor kerst, begin ik dan eindelijk een beetje bij te raken op mijn leven dat er zomaar even zonder mij vandoor leek te gaan. Als ik kijk naar de dingen die ik in augustus deed vlak voor mijn afstuderen (toen ik nog heerlijk onwetend ploeterde op mijn scriptie, denkend dat afstuderen de finish was en dat ik daarna lekker kon relaxen [ha-ha]) en de dingen die ik nu doe, sta ik er echt een beetje versteld van hoe een leven in vier maanden meer kan veranderen dan in vier jaar tijd. Maar laat ik jullie (de lezers die ik nog heb tenminste :’)) eens bijpraten, zodat jullie ook weten waar al dat gebrabbel van mij op slaat.
Verhuizen = dingen kwijtraken die je dierbaar zijn (vooral als je zo’n sloddervos bent als ik)
Ik ben dus verhuisd. En verhuizen op zich is al een heel gedoe heb ik gemerkt, wat je zeker niet moet onderschatten. Zeker als het niet zomaar even een kwestie is van je spullen van de ene woning naar de andere verrijden, maar er ook nog daadwerkelijk geklust moet worden. In 4 maanden tijd heb ik nieuwe werelden aan bewondering en genegenheid voor mijn schoonfamilie verkend, simpelweg omdat de vader van mijn vriend, welke Abraham onlangs heeft gezien, wekenlang in zijn vrije weekenden samen met mijn vriend en zijn broertje op zijn knieën in mijn appartement heeft liggen zwoegen om mijn laminaat te leggen. En zijn vrouw heeft bij mij ‘ingebroken’ om mijn slaapkamer opnieuw te behangen omdat ik dat hysterische blauwe behang met patroon dat de vorige bewoners hadden niet kon verdragen en iets wilde wat meer Spartaans was. Vervolgens hebben zij mijn wasmachine en fornuis besteld en zelfs nog in mijn appartement zitten wachten totdat de wasmachine bezorgd werd. Zonder hun hulp en die van mijn ouders en broertje – en ik kan dit niet vaak genoeg bedrukken, ook niet tegen hun – zou ik nu nog steeds op een betonnen vloer moeten slapen. En niet kunnen koken. Of wassen.
Wat er nu nog moet gebeuren:
- De bank – reeds besteld, wordt begin februari bezorgd.
- Een salontafel – reeds besteld, wordt rond maart bezorgd.
- Een pas regelen voor de milieustraat – mag ik 5 januari ophalen.
- Een ombouw voor de verwarming kopen.
- Geheel aankleden met lijstjes en schilderijen en spiegels.
- Twee lampen ophangen.
- Het hangertje vinden dat ik van mijn vriendinnen voor mijn afstuderen heb gekregen.
- Ruzie maken met Grontmij over de rioollucht die uit mijn doucheput komt – ik heb nu al drie keer gebeld en ik word steeds van het kastje naar de muur gestuurd. Ik ben er gewoon zo slecht in om boos te worden aan de telefoon. Maar maandag, heb ik mezelf voorgenomen, dan ga ik bellen en dan gaan ze eens wat beleven!
Maar belangrijkste is natuurlijk dat ik er nu woon. Ik heb een bed (geen bank, maar een logeerbed doet nu dienst als bank) en warm water en een heel leuk kleed in de woonkamer. En al die andere kleine dingetjes komen vanzelf wel goed.
Carriere maken = hard werken en veel nieuwe mensen ontmoeten
Niet dat ik al bezig ben met carrière maken hoor. Ik werk nu 5 dagen per week in Dordrecht, van 8 tot 17 en het bevalt me eigenlijk prima. Zo prima zelfs, dat ik zelfs geen vrij gevraagd heb tussen kerst en nieuwjaar, terwijl de kerstvakantie op de universiteit altijd mijn favoriete vakantie was. Ik werk nu op de algemene fiscale praktijk, wat betekent dat ik van alles wat meekrijg. Een beetje vennootschapsbelasting, inkomstenbelasting, erf- en schenkrecht en natuurlijk ook loonheffing en omzetbelasting. Over twee jaar gaat de omzetbelasting-specialist van onze afdeling echter met pensioen, dus de partner heeft mij gevraagd of het mij leuk leek om wat meer met omzetbelasting te gaan doen, aangezien ik op een omzetbelasting-onderwerp ben afgestudeerd. Met een wildenthousiaste Louise is hij vervolgens naar de afdeling omzetbelasting in Rotterdam gegaan en nu is de afspraak dat ik vanaf januari 2012 een dag per week in Rotterdam omzetbelasting ga doen. Ik krijg ook de omzetbelasting tijdschriften thuis gestuurd (de btw-bulletin en de btw-brief, zegt jullie vast niets, maar het zijn echt goede tijdschriften!) en ik mag mee op de omzetbelasting cursussen hoera! Wat stiekem ook extra leuk is, want een goede vriendin van mij zit ook op de afdeling omzetbelasting van hetzelfde bedrijf, alleen dan op de vestiging in Tilburg, maar de cursussen zijn landelijk dus dan zien we elkaar toch. Driemaal hoera!
Omzetbelasting is trouwens wat wij allemaal betalen zodra we iets kopen. Dat is meestal een tarief van 19% op de ‘netto’-prijs, behalve bij eten, dan is het meestal 6%. We staan er misschien niet allemaal bij stil dat het gebeurt, omdat de omzetbelasting al in de totaalprijs is inbegrepen. Maar denk bijvoorbeeld eens aan landen die niet aan omzetbelasting doen en waar je dus maar € 40 kwijt zal zijn aan een truitje waar wij in Nederland € 47,60 voor moeten betalen. Bij nader inzien, denk daar maar niet teveel aan, want dat is misschien te deprimerend. En volgens mij doen alle landen in Europa wel aan omzetbelasting, dus gaat mijn vergelijking ook niet op. (Hoe vaak kan je het woord ‘omzetbelasting’ in een paragraaf proppen…)
Nieuwe baan, nieuwe opleiding
En tot slot ben ik gestart met een nieuwe opleiding. NOB, de meest prestigieuze en dure opleiding die ik ooit in mijn hele leven ga volgen. Volledig gefinancierd door BDO (het bedrijf waar ik werk). We hadden afgelopen dinsdag onze eerste introductiedag in het Koninklijk Instituut voor de Tropen te Amsterdam en zoals altijd als ik in Amsterdam ben, was ik waanzinnig verdwaald. Gelukkig was ik op tijd van huis vertrokken en zijn Amsterdammers over het algemeen heel aardig en nooit te beroerd om je de weg te wijzen.
NOB is vergelijkbaar met de NOVA (voor de advocaat-stagiares onder ons). Het is een beroepsopleiding. Zodra ik die voltooid heb, mag ik mezelf officieel ‘belastingadviseur’ noemen. Wat ik erg leuk vind aan de NOB, is dat je ook mensen van andere kantoren ontmoet. En dat het dus een goede gelegenheid is om mijn studievriendinnen weer te zien. Sommigen zijn nog niet afgestudeerd, die moeten nog een maandje. Maar drie anderen zijn tegelijk met mij aan de NOB-opleiding begonnen en vooral met zo’n intro-dag is dat natuurlijk dolle pret.
Wat een lange blog weer… Maar ik moest dus eerst even al die nieuwe indrukken verwerken (en een internet-abonnement afsluiten in mijn nieuwe flat), voordat ik ze kon omzetten in woorden. Ik ben vooral ontzettend blij dat ik nu lekker voor de kerstdagen ben gesetteld, zodat ik familie en vrienden kan uitnodigen. (ik ben namelijk ook nogal kneuterig, vooral in de decembermaand :P)
Nu ga ik weer rennen, ik heb net roti gemaakt samen met mijn vader en straks ga ik met vriendinnen naar een taartworkshop jum!
Wat mij ook op een mooie andere theorie brengt:
Je weet dat je verhuis-stress hebt, wanneer je leeft op ongezond eten, niet sport en toch 2 kilo afvalt!
Dat was hem weer. Doei!
xx Lo
Archief