Uit alle aankopen die ik vandaag heb gedaan, zijn dit toch wel mijn favorieten. Opgepikt voor de spotprijs van € 25,= bij Tango! En ze passen bij mijn website.. niet geheel onbelangrijk ;)

Het Eindhoven dagje met A. was geslaagd. Het enige nadeel was dat er weer eens spoorwegwerkzaamheden waren en we een uur(!) in een bus moesten zitten. Dat was op zich nog wel te overzien, ware het niet dat we ook nog een half uur in Sittard moesten wachten in de brandende zon. Daar heb ik me opnieuw kunnen verbazen over de asocialiteit en de onverdraagzaamheid van sommige mensen. Mensen die anderen opzij beuken om voor te kruipen, mensen die ruzie gaan zoeken. Een vrouw met een hoofddoekje was blijkbaar voor aan het kruipen onder het nom van “als iedereen het doet, kan ik het ook”. Een langharige man was het daar dus niet mee eens en sprak haar erop aan. En het aardde in (I kid you not) een dikke ruzie die eindigde met de veronderstelling van de vrouw dat zij gediscrimineerd werd omdat zij een hoofddoek droeg en “dus een makkelijk doelwit” was. Nou vraag ik je… Wat een cliché. Het was 30+ graden. Stel je niet zo aan en blijf braaf wachten! Kwam ook nog bij dat het veteranendag was vandaag en geloof me: alle illusies over lieve, bejaarde omaatjes en opaatjes zijn flink weggeslagen. Bejaarden zijn haast nog asocialer dan hun jongere medemens! Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. Met een gezicht als onweer werken ze zich met hun ellebogen naar voren de rij door. Tuurlijk snap ik het ergens ook wel een beetje, want die arme beentjes kunnen maar een beperkte tijd staan natuurlijk. Maar als je het op kan brengen om de uren in de hitte naar Ilse de Lange te luisteren, dan kan je ook best wel een half uurtje stil braaf in een rijtje blijven staan. Vind ik. Maar ja, dat heb ik natuurlijk niet gezegd, uit respect voor de ouderen etcetera. Toen we echter al die gekke mensen achter ons hadden gelaten en in Eindhoven waren beland, werd het pas echt leuk (want ja, bejaarden en etnische minderheden achter hun rug om uitlachen is natuurlijk dolle pret, maar shoppen is leuker ;)). Eerst geluncht op het terras, daarna gewinkeld. We waren op tijd gestopt, zodat we met ons Blokker kaartje door konden reizen naar Tilburg, waar ik A. na 4 jaar ein-de-lijk mijn kamer heb getoond (ze vond hem ‘knus’. Zou ik ook zeggen als ik al een eigen huis had :P Waar ik wel heel blij mee was, was haar opmerking dat het huis zo schoon was- dat schijnt nogal een unicum te zijn in studentenwoningen). Daarna lekker in Tilburg avondgegeten en terug de rit naar huis gemaakt die wederom deels bestond uit busvervoer, maar gelukkig een stuk rustiger en gemoedelijker verliep.

Nu ga ik snel weer maken dat ik vroeg in bed lig want morgen NK wielrennen!

Maar eerst wat mooi-weer picca’s:

Liefs!

Ik heb een preischotel gemaakt. Ik heb geen idee of dit kwalificeert als een preischotel. Ik heb geen idee hoe het moest, want behalve plaatjes op google-afbeeldingen heb ik nog nooit een preischotel gezien. Laat staan gegeten. Ik kwam de naam van het gerecht tegen in een of andere roman en ik vond het grappig klinken, dus had ik een recept opgespoord op internet voor twee personen (van de duizenden verschillende varianten die beschikbaar zijn!) en het uitgevoerd. Het was lekker, het was veel te veel voor twee personen en het smaakte beslist naar prei. En hij diende daarbij ook als perfect tentamenvoer. Ik hoefde de drie dagen erna namelijk niks anders meer te doen dan een homp uit de schotel halen en het in de magnetron opwarmen. Mmh ^^

Wat ook echt perfect tentameneten is, is pasta. En dan bij voorkeur pasta zonder vlees. Maar om de vleesessentie (want veel meer is het ook niet) er toch een beetje in te houden, heb ik gekozen voor tortellini’s met hamstukjes erin. Veel champignons en courgette erdoor met een mild mascarpone sausje en wat komkommer en zongedroogde tomaatjes aan de zijkant. 10 minuutjes werk en lekker dat het is!

Desondanks ben ik blij dat ik nu weer over kan gaan op ‘normale’ bereide maaltijden. Mijn herkansing is achter de rug en volgens mij ging het nog net een stukje beroerder dan de vorige keer. Gelukkig is onze uni zo beschaafd om mondelingen te regelen wanneer je (zoals ik) nog maar 1 vak open hebt staan. Ik loop hier dus niet meer studievertraging mee op, maar ik zal wel snel aan de slag moeten met mijn masterscriptie.

Dit weekend echter niet, want morgen ga ik lekker met A. Eindhoven leegkopen en zondag maak ik dankbaar gebruik van de VIP-kaarten van een collega voor het NK wielrennen. Whoop! x)

Liefs!

Boven: Mijn verjaardagscakejes die G. onverwacht langs kwam brengen.

In alle commotie van de situatie thuis haast vergeten om aandacht aan mijn verjaardag te besteden. Maar ik heb het natuurlijk wel een beetje gevierd. De avond voordat het allemaal mis ging (eigenlijk was het natuurlijk al langer mis, maar mijn ouders hebben goed toneel gespeeld) zijn we lekker uit eten gegaan met het gezin en Mr Morley. Heerlijk dim sum gegeten met z’n allen. Mijn verjaardagscadeautjes bestonden vooral uit kleine dingetjes. Her en der opgepikt zoals make-up spulletjes van mijn moeder bij de Bijenkorf. Een Etos cadeaubon van mijn huisgenoten (die ook werd besteed aan make-up :P) en een heel leuk spel van de ouders van Mr Morley (genaamd Black stories – heerlijk spel waarbij het niet zozeer om het winnen gaat, maar in groepsverband een moord oplossen. Ideaal voor iemand als mij, met mijn Ace Attorney verslaving :P). Verder op mijn werk nog getrakteerd op een Oreo taartje en vlaai en dat was het tot nu toe. Ik ga echt iets met vriendinnetjes opzetten wanneer het allemaal wat rustiger is, maar voorlopig staat mijn hoofd eerlijk gezegd niet zo naar grote feesten. Liever lig ik met Mars op het gras in haar achtertuin of eet ik met Mr Morley uitgebreid in de sushi bar. De weekenden thuis zijn over het algemeen zo slopend dat de werkdagen in Tilburg helemaal gebruikt worden aan het opladen. Stiekem ben ik ook wel blij dat ik dit weekend even in Tilburg moet blijven om te studeren en me voor te bereiden op mijn ziekenhuisonderzoek.

Kan iemand mij trouwens even vertellen wát je moet doen wanneer je ouders na 25 jaar huwelijk in een crisis komen? Want ik weet echt totaal niet waar ik mee bezig ben. Ik heb al geleerd dat je je eigen mening in ieder geval goed voor je moet houden. Want eerlijk gezegd, als Mr Morley bij mij zou flikken wat mijn vader mijn moeder aandoet, dan zou ik hem laten gaan. Correctie, ik zou hem waarschijnlijk met mach 5 de deur uitschoppen. Maar dat kan ik niet zeggen tegen mijn lieve moeder, die nog zoveel van mijn vader houdt dat ze hem, ondanks alle belachelijk en ook volstrekt onredelijke voorwaarden die hij stelt om het huwelijk aan te houden, toch niet kwijt wil. Dat is ook de chinese mentaliteit: red je huwelijk, koste wat kost. Maar aan de andere kant, mijn vader is ergens zeker wel een hele goede man. En waarschijnlijk kan je de visie van 3 jaartjes verkering ook niet vergelijken met de visie van 25 jaar huwelijk ;) Dus in die zin is het zeer verstandig van mij om mijn mond te houden en mijn moeder in het weekend voortdurend aan te horen en te ondersteunen. En geduldig te zijn. De situatie tijd te gunnen. Niet meteen ontwikkelingen en resultaat willen zien. Maar meer tips zijn uiteraard welkom ;)

Liefs!

ps: Ik heb net naar de wedstrijd gekeken natuurlijk. En ondanks de spannende ontwikkelingen in de tweede helft (en de 1-0 natuurlijk!), ga ik denk ik toch maar naar een ander land erbij zoeken om aan te kunnen juichen. Gewoon om de vermoeiende eerste helften en frustrerende momenten van Nederland te kunnen compenseren ^^  [plus ook dat we weer gescoord hebben met hulp van de tegenstander… aan de andere kant, maakt niet uit wát voor tactiek we gebruiken, als ie maar werkt toch :P)